قصه هایم قصه های رفته از یاد است...

تسمیط (تخمیس)
نظرات ()

مرحوم شیخ جابر کاظمی تمام قصیده هفتصد بیتی مرحوم ازری را

_که قسمتی از آن پیش از این تقدیم شد_

تخمیس نموده که هم اینک برخی از رشته هاى آن‌ پیش روی شماست:

 

 

     

     کم خطوبٍ للدّهر لا تتجلّی                و ذنوبٍ عن نَهجها النُسکَ ضلاّ

إن عَدَت فضل من دنی فتدلّی                   کیف یرجی الخلاص منهنّ إلاّ

بذمامٍ من سیّد الرُسل طاها

مشاهده می کنید که در بیت اصل، حرف قافیه : «هاء» بوده و «لا» در آخر مصراع اول

نقشی در قافیه نداشته است. اما شاعر دوم همین حرف را قافیه فرعی قرار میدهد

و سه مصراع دیگر با آن قافیه می سراید.

مضمون این سه مصراع نیز کاملاً با بیت اصل هماهنگ است:

چه بازی های پنهانی که روزگار با ما دارد و چه گناهانی که ما را از راه دور ساخته

چه بسا گناهان ما از فضایل آنکه به قاب قوسین رسید بیشتر باشد

چگونه می توان از اینها خلاصی یافت مگر با عنایت سرور پیغامبران: طاها

 

لیس یعدو فعلُ الوری ناظریه             مفردٌ جمعُها عِیالٌ علیه

          عَلَمٌ عودُ کلِّ علمٍ إلیه           مصدرُ العلم لیس إلاّ لَدَیه

خبرُ الکائنات مِن مبتداها

در این بند نه تنها مناسبت معنایی مورد توجه بوده، بلکه شاعر دوم در سروده ی خود

از همان آرایه استفاده کرده که شاعر اول. و آن استفاده از اصطلاحات نحوی از قبیل فعل،

تعدی، مفرد، جمع، علم، عود، مصدر، خبر و مبتدا است:

فعل مردمان از چشمان او دور نیست او مفردی است که تمام جمعها بر خوان اویند

او نمادی است که هر علمی بازگشت به او دارد بلکه ریشه تمام علوم در نزد اوست

بلی، تمام کائنات خبری از آن مبتدا هستند.

 




:: برچسب‌ها: الشعر العربی, رباعی (آیینی)
نویسنده : استاد جعفری
تاریخ : ۱۳٩۱/۱۱/٢٧
زمان : ٩:٢٥ ‎ق.ظ


.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.